ในปี ค.ศ. 1773 นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษพรีสต์ลีย์ (Joseph Priestley) ได้ทำการทดลองที่เปลี่ยนประวัติศาสตร์ชีววิทยา ในยุคนั้น ผู้คนทั่วไปเชื่อว่าชั้นบรรยากาศเป็นเพียงฉากหลังที่นิ่งเฉย แต่พรีสต์ลีย์กลับสัมผัสได้ถึง "สัญญาเกื้อกูล" อันลี้ลับระหว่างพืชกับอากาศ
ความงดงามแห่งตรรกะของการทดลอง
- ข้อจำกัดของสภาพแวดล้อมการจุดเทียนและการหายใจของหนูตะเภาจะทำให้ "แก๊สบางชนิด" (ออกซิเจน) ในพื้นที่ปิดหมดไปอย่างรวดเร็ว ส่งผลให้เปลวไฟดับและสิ่งมีชีวิตตาย
- การชดเชยของพืชพืชสีเขียวสามารถดูดซับคาร์บอนไดออกไซด์และปล่อยออกซิเจนออกมา ช่วยหักล้างผลกระทบด้านลบจากการหายใจ
- แก่นแท้ของการฟื้นฟูพืชไม่ได้เป็นเพียง "ฟอก" อากาศเท่านั้น แต่กำลังเปลี่ยนรูปสสาร การค้นพบนี้ได้วางรากฐานให้พืชมีสถานะที่ไม่อาจทดแทนได้ในวัฏจักรแก๊สของชีวมณฑล
เช่นเดียวกับยานอวกาศสมัยใหม่ที่ใช้สาหร่ายขนาดเล็กสร้างระบบช่วยชีวิตแบบฟื้นฟูทางชีวภาพการทดลองของพรีสต์ลีย์เผยให้เห็นความจริงแก่เราว่า สิ่งมีชีวิตไม่ได้ดำรงอยู่อย่างโดดเดี่ยว แต่กลับแสวงหาความสมดุลในวัฏจักรการหายใจของชั้นบรรยากาศ